In Babar vertelde Josse De Pauw het verhaal over de kleine olifant aan de zijde van pianiste Claire Chevallier en tekenaar Benoît en in RUHE werd hij net als het publiek omringd door de zangers van het Collegium Vocale die Schubert zongen. Ook in over de bergen, zijn nieuwe voorstelling, zullen de musici en de muziek van Corrie Van Binsbergen een belangrijke plaats innemen. ‘Ik heb weinig met begeleidende muziek of met muziek die louter illustratief is’, zegt Josse De Pauw. ‘Ik hou van de concentratie die ontstaat tijdens het spelen, en heb er niets tegen dat de muziek het af en toe overneemt zodat de voorstelling even een concert wordt. Ik zie alles wat 'live' op een scène gebeurt als theater en het accent kan verschuiven.’

‘Ik heb altijd heel intuïtief gewerkt. Mijn werk ontstaat uit ontmoetingen met mensen met een bepaalde stijl waar ik me in kan vinden en waar ik de mijne graag mee laat versmelten of er tegenover stel. Dat heb ik in het verleden gedaan met musici als Peter Vermeersch, George van Dam of Jan Kuijken. Deze keer componeert Corrie Van Binsbergen de muziek. Ze kent haar muzikanten goed en durft ruimte laten voor improvisatie. Ik ga graag mee in de 'groove' die ontstaat. Ik denk best wel mee over de richting die de muziek uit zou kunnen gaan, maar het zou niet passen daar dwingend in te zijn.’

‘We willen van over de bergen graag een voorstelling maken over verlangen. Dat is een gevoel dat niet uit te schakelen valt bij de mens en één van de grote drijfveren in het leven. Maar het lijkt zo'n vriendelijk woord, en toch kan dat niet aflatend verlangen evengoed heel vervelend zijn en zeer  vermoeiend. Ik wil de tekst laten spelen door iets dat groter en breder is dan alleen maar mezelf. Het verlangen moet overweldigend zijn. Daarom heb ik Michaël Borremans gevraagd een personage voor mij te creëren.’