|
De pers over de cd 'Als in een droom' |
|
|
(Erik van den Berg,
de Volkskrant, mei 2005) Halverwege de voordracht van Als in een droom begint Remco Camperts stem te haperen. Zou het van emotie zijn - we zijn net toe aan 'hoe op het verzadigingspunt van mijn verliefdheid alles mij herinnert aan de geliefde' - , of is het gewoon een droge keel? In de studio zou nu even een pauze worden ingelast ('glas water voor Remco, jongens'), maar dat gaat niet: Campert leest de complete novelle live voor, begeleid door speciaal voor de gelegenheid gecomponeerde, deels ter plekke geïmproviseerde muziek van gitariste Corrie van Binsbergen. Bij de première in februari 2003 in het Amsterdamse Bimhuis oordeelde Volkskrant-recensent Frank van Herk dat de schrijver en het 'uitgelezen' elfkoppige ensemble elkaar niet vanzelf vonden: 'Om te kunnen genieten van elke nuance is concentratie nodig, en die werd geregeld verstoord doordat de muziek aandacht opeiste.' Van dat bezwaar valt gelukkig niets te bekennen in de cd-opname van datzelfde premièreconcert, die nu verschijnt op Zoem, een imprint voor audioboeken van De Bezige Bij. Een kwestie van ambiance misschien: tussen publiek in een roezemoezige club, of in de huiskamer met de koptelefoon op. Campert draagt zijn ironisch-ontroerende tekst over een met de kunst en de liefde tobbende schrijver voor met een geweldige timing (ver achter de beat, in jazztermen), en de componiste plaatst zijn woorden in transparante, subtiel getinte decors, die met hun eigen logica de melancholieke geest van de tekst volgen. 'Het gedicht is op zijn mooist als het op weg naar af is', zegt Campert in Als in een droom. De gelukzalig schrijnende combinatie met Van Binsbergen bewijst dat die stelling niet alleen voor het gedrukte woord opgaat. (....) (Rudie Kagie, Vrij Nederland,
mei 2005)
|
|